Odmiana nazwy miejscowości Żurawia

Dzień dobry, proszę o wyjaśnienie kwestii odmiany nazwy miejscowości "Żurawia" (r. żenski), ponieważ w różnych lokalnych dokumentach istnieją dwa warianty: D. Żuraw-i lub Żuraw-ii. Pozdrawiam

Szanowna Pani,

Pani pytanie celuje w problem tylko pozornie łatwy do rozstrzygnięcia. Odmianę wyrażeń języka polskiego, w tym nazw własnych, podaje „Słownik gramatyczny języka polskiego” (sgjp.pl). Jeśli chodzi o wieś w województwie kujawsko-pomorskim (nie wiem, czy jest w Polsce jakaś inna miejscowość o tej samej nazwie), to we wspomnianym słowniku odmienia się ją jak przymiotnik, czyli: Żurawia, Żurawiej, Żurawiej, Żurawią, Żurawią, Żurawiej, Żurawia (https://sgjp.pl/leksemy/#1177518/%C5%BBurawia). Jednak z Pani pytania wynika, że zwyczaj językowy jest inny – jako mieszkańcy odmieniają Państwo tę nazwę jak rzeczownik żeński, np. kliwia, rewia, tj. Żurawia, Żurawi/ii, Żurawi/ii, Żurawię, Żurawią, Żurawi/ii, Żurawia. Problematyczne są formy dopełniacza, celownika i miejscownika, które zapisywane są na dwa sposoby: z jednym „i” lub z podwojonym „ii”. O wyborze któregoś z wariantów w takim wypadku decyduje wymowa: jeśli wymawiają Państwo tę nazwę z jotą po spółgłosce „w” (czyli w uproszczonym zapisie fonetycznym: [Żurawja]), analogicznie do np. kliwia, rewia, Mołdawia, to poprawny będzie zapis z podwojoną samogłoską „i”, tj. Żurawii (podobnie jak: kliwia – kliwii, rewia – rewii, szałwia – szałwii, Mołdawia – Mołdawii). Natomiast jeżeli w wymowie nie słychać joty (jak np. w słowie trzewia), wówczas poprawny będzie zapis z jedną samogłoską „i” na końcu, tj. Żurawi (podobnie jak: trzewia – trzewi). 

Z pozdrowieniami dla mieszkańców Żurawi/Żurawii 🙂

Mariola Wołk